Is der noch nijs?
Jawis, no ja, in bytsje. Yn 2013 is der wer in iepenloftspul yn Wergea. Earste helte fan juny. 

En wa dogge der mei dan?
Dat kinne yn prinsipe alle (âld-) Wergeasters (en Eagumers en Warstiensers) noch wêze. Oant no ta lizze der twa nammen fêst: Tjerk Kooistra skriuwt in stik foar ús en Theo Smedes sil regissearje.

Kommisje Iepenloftspul Wergea.

[Ut: Havensbank jannewaris 2012]

Wolle jo dochs dizze bysûndere foarstelling (noch) ris sjen, dan kinne jo fia dizze site in DVD bestelle. Kosten: 10 euro (plus eventuele fersjoerkosten).

De foarstellingen fan woansdei 20 maaie en sneon 23 maaie binne útferkocht, foar de foarstelling freed 22 maaie binne noch kaarten te bestellen.

Lys fernuvert har yn wûndere ûnderwetterwrâld

WERGEA - „Hoefolle kilometer bin ik no fallen?" freget Lys har ôf oan it begjin fan de foarstelling `Cascada'. De taskôgers sjogge har yn in fertrage fal nei ûnderen kommen. Se bedarret yn in wûndere ûnderwetterwrâld en dêr sil it publyk him mei har twa kear in lyts oere fernuverje oer frjemde figueren, nuvere keunsten en ûnlogyske petearen.
`Cascada' betsjut wetterfal. En der komt wat wetter oan te pas. Oan it begjin fan de jûn falt der ek in bytsje reinwetter - dan is it in noflik idee dat dizze produksje fan de Stichting Iepenloftspul Wergea net yn de iepenloft spile wurdt, mar yn in tinte. In echte sirkustinte, fan Herman Renz. Njonken muzyk en dûns sitte der in soad sirkuseleminten yn dizze bysûndere foarstelling. Akrobatyk bygelyks, ientsjilfytsen, in minsklike kanonskûgel en net te ferjitten in sirkusorkest dat live spilet.
Nei in moaie rige goed ûntfongen iepenloftspullen woe de stifting wolris wat oars. En oars is `Cascada' seker. `Lys yn Wetterlân' is de ûndertitel. It wetter is wichtich foar Wergea, de Wergeasterfeart is diel fan de steandemêstrûte fan Akkrum nei Ljouwert en in tal wenten yn de nijbouwyk Grut Palma komt oan it farwetter.
`Lys yn Wetterlân' ferwiist fansels ek nei `Alice in Wonderland'. Fan dat mearke-eftige ferhaal fan Lewis Carroll (1832-1898) en it ferfolch, `Alice in Spiegelland', hat Anne Graswinckel mei koreogafe Marit Bamboe in frije bewurking makke. Peter Sijbenga hat de teksten fan de keazen stikken ferfryske.
Dat er him mei nocht de wurdboarterij fan Lewis Carroll weage hat, is te fernimmen. Der sitte moaie eigen fynsten yn en ek it ûnsinfers 'Jabberwocky' krijt - nei dy fan Tiny Mulder - in nije Fryske ferzy. Spitich is wol dat je net alles dêr fan meikrije. Foar in part sil dat lizze oan de akûstyk fan de sirkustinte, dy't no ienris net foar tekstteater makke is.
En dan jout it ferhaal net it measte hâldfêst, want dat fljocht fan it iene yn it oare - it is in kleurrike trip dy't Lys belibbet, alles feroaret oanienwei. Wa't `Alice' ken, sil guon figueren werkenne, lykas it knyn mei it horloazje, de keninginne dy't ropt `Slaan syn kop derôf!', de huodsjemakker, en fansels Twideldy en Twideldum. Mar yn dizze wetterferzy dûke ek in soad wetterige wêzens op, lykas fisken, kreeften en kwallen, de seekat, wetterleeljes, en oan de ein sit in fiks wetterballet.
Fuort nei it skoft hingje seemeerminnen yn de ringen, dy't as griene Kate Bush-kloanen har betoverjende liet sjonge, op de wize fan 'Moving'. Der binne mear besteande nûmers brûkt, fan bygelyks Godley and Creme, Paolo Conte en Ry Cooder, mar der binne ek eigen komposysjes makke. De muzyk leit noflik yn it gehoar, der sitte in pear mearstimmige peareltsjes tusken.
It gehiel mist soms wat fan de faasje dy't by sirkus heart - oergongen en petearen ferrinne net altyd like flot. Dat giet wolris ten koste fan de gearhing. Dêr stiet foaroer dat der fisueel in soad te genietsjen falt. Mei de kostúms en de hiele oanklaaiïng hawwe Wolly Prins en har meiwurkers prachtich wurk levere. Ek de beljochting is goed úttocht en docht rjocht oan de spesjale sfear fan de sirkustinte.
Toos Tadema (earder te sjen as Jet yn `Ja suster, nee suster') makket fan Lys in flotte ferskining, net benaud om te sizzen wat se tinkt. Der komt in soad jong talint yn de piste, dat moai wat opstutsen hat fan in ferskaat oan workshops. Dat is de winst yn Wergea: romte foar fernijing en aventoer.
FEDDE DIJKSTRA